Home » Blog Fietsreizen » Zwerven

Zwerven

Gepubliceerd op 14 juli 2019 om 18:47

(IJS)koud

Weer verder Italië in.Dit keer maar weer eens via binnenwegen, waarbij m'n schokbrekers kreunden en steunden, begeleid door het regelmatige gezang van de ruitenwissers.Het blijft dus onbestendig, maar op de camperplaats in Montagnana genoot ik daardoor van het badderen van de merels.Dezelfde merels die me om half vijf wakker zongen met een geluid waar Duncan niet tegenop kan.De camper had een poetsbeurt nodig na de pekel op de pas en ik hield even een dagje rust in dit gezellige dorpje, dat één van de oudste Middeleeuwse stadsmuren bezit.Ze zijn daar ook behoorlijk trots op de lokale lekkernijen, die worden verkocht in een hoorntje dat is gevuld met kaas en vleeswaren.Maar ik hield 't bij een ijshoorntje want het is inmiddels zonnig en warm geworden.En bij zonnig weer hoort water, dus op naar Venetië morgen!

Lees meer »

Ontstemd

Van Savines-le-Lac naar Italië kwam ik van de regen in de vlok.En ik ging voor de zon.Die laat het de afgelopen dagen flink afweten, maar ondanks dat waren het toch prachtige reisdagen.Ik kende de Hautes-Alpes niet zo goed, maar het is zeker een plek om naar terug te gaan.De camper nam de pas van 1845 m met gemak, maar op de top was het glibberen en bibberen geblazen.De skiliften waren net buiten gebruik gesteld anders had ik de lange latten nog even onder gedaan.Maar eenmaal weer beneden was het minder koud in het gezellige plaatsje Susa waar busladingen Fransen het dorp overspoelden.De sterke drank is hier erg goedkoop en de Fransen sloegen behoorlijk in.Tegen de kou denk ik.Ik was van plan binnendoor richting Venetië te rijden, maar omdat de Italianen beter koffie kunnen zetten dan autorijden, koos ik voor de tolweg.Want wat een kamikaze-chauffeurs zijn dat zeg. Doorgetrokken strepen, verkeerslichten die op rood staan, snelheidsbeperkingen: ze leken alleen voor mij te gelden. Ik ben niet bang en ik maak ook fouten, maar na een paar uur geconcentreerd rijden was ik het zó beu.Op de tolweg is dat gedrag niet anders, maar daar kon ik ze de ruimte geven. De afslag naar Cremona bracht me naar de stad die bekend staat om z'n vioolbouw en dat laat men zien ook.Van sleutelhangers tot chocoladeletters: alles staat in het teken van violen. Er is zelfs een museum aan gewijd.En omdat ik daar leerde dat een viool behoorlijk ontstemd raakt van regen kon ik dat gevoel gelukkig met 'm delen!

Lees meer »

Geen kater

Een fietstocht langs alle kleine wijndomeinen hier in de omgeving bracht me naar de meest oorspronkelijke dorpjes in de Provence.

Lees meer »

In vuur en vlam

In Grignan wordt je aandacht onmiddellijk getrokken door het gigantische kasteel.Het werd gebouwd in 1035 en nadat het leger het had verlaten werd het in de 15e eeuw verbouwd tot wat je nu een luxe B&B zou noemen.Tijdens de Franse Revolutie echter is het kasteel verlaten en geheel leeggeroofd.

Lees meer »

Gered door de Brandweer

Blijmoedig reed ik woensdag weg van de camperplaats in Bulgnéville, sloeg linksaf en direct was daar een wegversperring. Een midden op de weg geparkeerde auto.Zonder bestuurder.Nu had ik in m'n ooghoek al gezien dat er bij het monument op het plein een herdenkingsdienst/begrafenis plaatsvond.Het gehele brandweerkorps was daar in vol tenue aanwezig en gelukkig konden ze tegen de regen hun helm opzetten.

Lees meer »

Noem het retraite.
De fietstochten maken m'n hoofd leeg, geven ruimte aan nieuwe ideeën en inzichten, aan veranderende denkpatronen.
En het fijne aan alleen reizen is: je hebt altijd gelijk.
Heerlijk is dat, niemand die je tegenspreekt.
Bijvoorbeeld op momenten dat je denkt de weg te weten zonder in het routeboekje of op de kaart te kijken.
Tot je jezelf tegenkomt en blijkt dat je 10 km hebt omgereden op dat gravelpad dat nergens toe leidde.
Eigenwijs en dom. Dat zijn de steekwoorden die hier op slaan.
En heb ik er gedurende al m'n reizen van geleerd? Nee dus.
Wat heeft het dan wel opgeleverd: Leuke ontmoetingen soms.
Helpende handen die bereidwillig waren fiets en bagage een aantal stoeptreden op of af te tillen.
Een prachtig verscholen dorp dat ik anders nooit gevonden had.
Een souvenir dat me dierbaar is geworden.
En dan gaat het oude gezegde ook weer op: het is niet het doel, het is de weg.
Zwerven is mooi en levert de verrassendste dingen op.
Maar niet als het regent, en je erachter komt dat je die lekkere afdaling nogmaals moet nemen, maar dan omhoog.
Toch geniet ik. Dat bleek vandaag weer: Sterksel - Schin op Geul 83 km.
Het is begonnen!

Nog 1500 te gaan...

Sponsors

Krachtvoer

Maasvallei

Valkenburg

De route


Reactie plaatsen

Reacties

Netty Maas
3 jaar geleden

De eerste dag zit erop. Prima start. Wij wensen je weer veel fietsplezier en hopen dat je weer veel zal genieten. Wij volgen je.

J.A.W. Mol
3 jaar geleden

Betty, heel veel fietsplezier en we zullen je blijven volgen en hopen op heel veel mooie foto's en verhalen. Succes!!!!!

Reemi Wentzel
3 jaar geleden

Oh Borretje... wat ben je heerlijk blij met je vol bepakte fiets!!!! lots of love and be safe!!!!

Rinus de Jong
3 jaar geleden

We wensen je een reis vol belevenissen. En volop genieten. Neem de tijd!! Groetjes uit Oss

Dineke Schipper
3 jaar geleden

Zet hem op! Door ouderdom en geheugenverlies, Henk bijna 85, blijven wij thuis en amuseren ons best. Goede reis!

Dick en Sue Ridder
3 jaar geleden

Tja dat krachtvoer van jou ziet er wel lekker uit zeg! Nogmaals goede reis en we gaan je routekaart uitprinten!
Liefs!